Με μεγάλη μου χαρά και προσμονή σας ανακοινώνω την συμμετοχή μου στην έκθεση A Jewel Made in Greece που για πρώτη φορά διοργανώνεται στη πόλη της Θεσσαλονίκης. Εγώ θα σας περιμένω για να σας δείξω τη συλλογή μου σε ασημένιο και statement κόσμημα για την Άνοιξη-Καλοκαίρι 2022!
Μάρτης ή μαρτάκι είναι ένα βραχιολάκι που φτιάχνετε από μια λευκή και μια κόκκινη κλωστή στριμμένη.Το φορούν τα παιδιά στο χέρι τους , στο καρπό την πρώτη του μήνα Μαρτίου και το βγάζουν την τελευταία μέρα του Μαρτίου. Το έθιμο αυτό συναντάται στις Βαλκανικές χώρες και στην Ελλάδα πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα στα Ελευσίνια Μυστήρια.
Μάρτης γδάρτης
Σύμφωνα με τη λαική παράδοση ο Μάρτης προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της άνοιξης για να μην καούν. Αφού περάσει ο Μάρτης τα παιδιά βγάζουν το βραχιολάκι και το αφήνουν στα δέντρα έτσι ώστε να το πάρουν τα πρώτα χελιδόνια για να φτιάξουν τις φωλιές τους.
Μαρτάκι βραχιολάκι
Ο Μάρτης με τα χρόνια έχει γίνει της μόδας και πέρα από την προστασία κατά του ήλιου στολίζει τα χέρια των παιδιών αγοριών και κοριτσιών καθώς και των αντρών και γυναικών. Στον Μάρτη έχουν προστεθεί στοιχεία όπως μεταλλικά, ξύλινα χελιδόνια, πεταλούδες, ματάκια και πολλά άλλα στοιχεία, ένα όμως χαρακτηριστικό παραμένει το ίδιο η χρήση της λευκής και της κόκκινης κλωστής.
Πάντα τέτοια εποχή, όταν έρχεται το τέλος του χρόνου κάνω έναν απολογισμό της χρονιάς. Πως πέρασε ο χρόνος, τι έκανα, τι κατάφερα, αν έκανα αλλαγές, τις δυσκολίες που αντιμετώπισα, τα εμπόδια που ξεπέρασα, τις εκδρομές που δε πήγα και αυτές που πήγα. Σκέφτομαι τα κύρια γεγονότα, τα μεγάλα και καταλήγω στα πιο μικρά, στις λεπτομέρειες, δε λείπουν βέβαια και οι σκέψεις που κλειδώνονται στο μνημοβάρελο και στέλνονται στα βάθη της μνημοθάλασσας με την ευχή να μην βγουν ποτέ στην επιφάνεια.
Ενας χρόνος πέρασε με τα καλά και τα δύσκολά του, ένας χρόνος όμως δημιουργικός με νέες γνωριμίες και συνεργασίες, με προσθήκη ενός νέου είδους , της τσάντας πρώτα για τη καλοκαιρινή σεζόν όπου πήγε τόσο καλά ( η kilimi bag ταξίδεψε στα ελληνικά νησιά και οι μεγάλες στυλ shopping bag κόσμησαν αμέτρητες παραλίες) και αυτό μου έδωσε ώθηση και με μεγάλη χαρά σχεδίασα και τη χειμερινή σειρά.
Τα κοσμήματα και ο σχεδιασμός τους είναι πια αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Σκέψεις ατελείωτες σε μορφή τυφώνα στην αρχή από την χαρά και μετά σιγά σιγά να μπαίνουν σε μια σειρά και τα πρώτα κολιέ να αρχίζουν να σχεδιάζονται , υλικά να διαλέγονται και μετά το αποτέλεσμα, το τελικό προιόν, να φωτογραφίζετε για να ανεβεί στις οθόνες σας. Τα σχόλια σας, η προτίμησή σας και η αγάπη σας σε αυτό που κάνω είναι και η κινητήρια δύναμη για να συνεχίζω να φτιάχνω και να δημιουργώ.
Και κάπως έτσι έφτασε η χρονιά αυτή στο τέλος της. Η λέξη κορονοιός πήρε το βραβείο “λέξης περισσότερο ειπωμένης”, πανδημία, εμβόλιο, γρίπη νοσοκομείοα, μεθ ακολούθησαν με μικρή διαφορά. Μάθαμε να φοράμε τη μάσκα μας, της βάλαμε και λίγα σχεδιάκια για να τη κάνουμε πιο ευχάριστη, βάλαμε τόνους αντισηπτικό στα χέρια μας, κάναμε σελφ τεστ σχεδόν κάθε μέρα , μάθαμε σε μια νέα πραγματικότητα, δημιουργήσαμε νέα σκουπίδια.
Ευχή χιλιοειπωμένη και μύρια γραμμένη “την υγειά μας να έχουμε”, το πολυτιμότερο αγαθό όλων, αγάπη, ανοιχτές αγκαλιές και καρδιές, ας χαμογελάμε λίγο παραπάνω , δε κάνει κακό.
Ενας νέος χρόνος ξεκινά, άγραφο βιβλίο όπως λένε, εγώ κρατάω την ελπίδα και την αισιοδοξία παραμάσχαλα με το λευκό μπλοκάκι μου μαζί και εύχομαι τίποτα περισσότερο από αυτά που επιθυμεί ο καθένας.
Για μένα οι γιορτές ξεκινούν νωρίς, περίπου αρχές Σεπτεμβρίου αρχίζω και βάζω σε σειρά τις σκέψεις μου που έγιναν το καλοκαίρι στις παραλίες.Τον Οκτώβριο εργάζομαι πυρετωδώς για να ετοιμάσω ότι σκέφτηκα και…
μέσα Νοεμβρίου αρχίζω και στολίζω το ατελιέ, αρχές δεκεμβρίου ήδη σκέφτομαι παραλίες αντηλιακά και ζεστά νερά.
Βλέπω ταινίες με χριστουγεννιάτικο θέμα και αίσιο τέλος πάντα όλο το Δεκέμβριο με αγαπημένο αξεσουάρ το στολισμένο δέντρο δίπλα στην τηλεόραση, αυτό συνεχίζει περίπου έως τα μέσα Ιανουαρίου όπου οι ταινίες φαίνονται πια εκτός χρόνου και το δέντρο φωνάζει έλεος πια.
Τι συμβαίνει όμως σε αυτή τη γιορτή που όλοι αγαπάμε, τα Χριστούγεννα.
Είναι η περίοδος που θυμίζουμε στους εαυτούς μας ότι με το να δίνουμε χαρά την παίρνουμε και εμείς πίσω, με το που δίνουμε ένα δώρο κάνουμε κάποιον χαρούμενο, με το απλό τηλεφώνημα σε έναν φίλο που έχουμε καιρό να μιλήσουμε φέρνουμε χαρά.
Είναι περίοδος που μοιραζόμαστε, που αγκαλιαζόμαστε, που βλέπουμε φίλους από τα ξένα (αχ αχ και ξανά αχ) που ζητάμε να καλύψουμε τα κενά της δύσκολης καθημερινότητας που βιώνουμε όλοι μας.
Θα βγούμε πιο πολύ, θα φάμε πιο πολύ, θα πιούμε πιο πολύ. Το κυριότερο όμως είναι ότι θα χαρούμε πιο πολύ. Οι πόλεις είναι στολισμένες, φωτάκια που αναβοσβήνουν, σπίτια, δρόμοι, καταστήματα στολισμένα, υπέροχες μυρωδιές από κανέλα και γαρύφαλλο στους δρόμους. Αυτοσχέδια σταντ στο δρόμο πωλούν ζεστό κρασί και μέσα στα μαγαζιά και στα καφέ επικρατεί το αδιαχώρητο από κόσμο που τρέχει -να προλάβει- να πιάσει λίγο από το πνεύμα των Χριστουγέννων.
Όλοι κυκλοφορούν με τα καλά τους, είναι η περίοδος που στολιζόμαστε που frostingάρουμε την εμφάνισή μας με δαντέλες και βελούδα, με γούνες και παλτό, με ψηλοτάκουνες γόβες και με ευφάνταστα κοσμήματα και τσάντες.
Γιορτές, καλέσματα και ρεβεγιόν έχουν την τιμητική τους.
Βγαινει ο κόσμος στους δρόμους, συναντά γνωστούς και φίλους, συναντά 100 άγιους βασίληδες στο δρόμο όλοι με τη γνωστή άσπρη γενειάδα που μπορεί από κάτω να κρύβουν ένα παιδί αμούστακο 18 ετών.
Παιδιά βγαίνουν, συγνώμη έβγαιναν στους δρόμους και σε πολυκατοικίες για να πουν τα κάλαντα με αυτοσχέδια τρίγωνα, φλογέρες και ντέφια. Μπάντες στους δρόμους τραγουδούν όλη μέρα τοπικά ή μη χριστουγεννιάτικα τραγούδια προσθέτοντας και αυτοί το λιθαράκι τους σε όλη αυτή τη γιορτινή διάθεση.Φετος κυκλοφορεί και ένα νέο τραγούδι, είμαι σίγουρη ότι δε το γνωρίζετε γιατί ακριβώς Τώρα βγήκε στα ραδιόφωνα, λέγεται last Christmas των wham!!!Ακολουθεί και της Μariah Curey το All I want for Christmas is you!!!καινούριο κι αυτό!
Υπάρχει μία μαγεία στα λαμπάκια, στα τρενάκια, στα στολισμένα δέντρα. Όλα προκαλούν ένα αίσθημα Αισιοδοξίας, Χαράς, Προσμονής.
Η μοναδική περίοδος αστείρευτης χαράς και διασκέδασης που γινόμαστε όλοι ξανά παιδιά, η περίοδος που επιβάλλεται το νοιάξιμο για τους δικούς μας ανθρώπους και όχι μόνο, και η θύμηση ότι όπως χαιρόμαστε και νοιαζόμαστε τις μέρες αυτές να το έχουμε στο νου μας και να το πράττουμε καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς.
.
Όταν ήμουν μικρή και έμπαινα στο σπίτι μου το μεσημέρι καταλάβαινα αμέσως την παρουσία της γιαγιάς μου, της Μαρίας, από το μεταλλικό ήχο που έκαναν οι τρεις χρυσές βέργες που φορούσε στο χέρι της. Τη θυμάμαι να φοράει σκουλαρίκια με πέρλες κουμπωτά πάνω στο αυτί σε κάθε κάλεσμα όπως επίσης και ένα χρυσό σταυρό με μαύρες πέτρες. Μην παραλείψω τον παππού μου, τον Απόστολο, που φορούσε πάντα κοστούμι –εντός και εκτός σπιτιού- και μέσα από το γιλέκο να ξεπροβάλει μία χρυσή αλυσίδα, με δεμένο πάνω της ένα χρυσό ρολόι τσέπης. Η γιαγιά μου, η Άρτεμις, έχοντας πάντοτε περιποιημένα τα λεπτά της δάχτυλα, της ταίριαζαν τόσο πολύ τα δαχτυλίδια. Θυμάμαι τη μητέρα μου να φοράει pandatifs με καρδιά ή με σταυρό πάνω σε χρυσές αλυσίδες σαν τετραγωνάκια, πόσο μου άρεσαν αυτές οι αλυσίδες. Είχε μία προτίμηση στα δαχτυλίδια chevalier, κάτι που μεγαλώνοντας συνειδητοποίησα και εγώ για τον εαυτό μου.
Θυμάμαι ότι ήταν στη μόδα για τους «μεγάλους» να φορούν λεπτές ή χοντρές αλυσίδες, σε χρυσό, σε ασήμι με μπριγιάν. Τα πρώτα καουτσούκ βραχιόλια με ένα χρυσό κούμπωμα με τυρκουάζ ή μαργαριτάρια, τα πρώτα πλακέ ελαστικά βραχιόλια σε ασήμι, χρυσό, τις χειροπέδες βραχιόλια με τυρκουάζ πέτρες ή το μάτι της τίγρης. Ποιά Ελληνίδα δεν θυμάται τον πάταγο που είχε κάνει τη δεκαετία του 80 και 90 η γνωστή ελληνική «διπλή» εταιρεία με τα υπέροχα, λίγο μεγαλύτερα άλλα κυρίως γουστόζικα κοσμήματα;
Η μητέρα μου ακόμα φοράει σκουλαρίκια με μαργαριτάρια που κρέμονται από ένα χρυσό αρκουδάκι. Προσφάτως η μικρή μου κόρη ανακάλυψε ένα κουτάκι με την ένδειξη «διάφορα» και μέσα κάτι υπέροχους χρυσούς κρίκους όπου τους φοράει κάθε μέρα. Κατά τη παιδική μου ηλικία, το αγαπημένο και πολυφορεμένο μου κόσμημα ηταν κάτι μικρά και τσαχπίνικα σκουλαρίκια, σε σχήμα από ελεφαντάκια.
Είχαν άλλη αξία και χρήση τα κοσμήματα τότε. Ήταν μικρά και διακριτικά, κομψά και αξίας, κυριολεκτικής ή συναισθηματικής. Τώρα τα ακριβά κοσμήματα φοβάσαι να τα φορέσεις μη γυρίσεις με ένα χέρι λιγότερο σπίτι σου. Έχουν αλλάξει οι μέρες αλλά και οι ανάγκες μας. Φύγαμε από το κλειστοφοβικό τι θα πει ο κόσμος και ανοιχτήκαμε σε κάτι εκ νέου εφήμερο ίσως, πιο grande και πιο πομπώδες με τη δυνατότητα της εναλλαγής.
Είναι καλύτερο ή χειρότερο;
Δεν είμαι απόλυτα σίγουρη ότι γνωρίζω την απάντηση, παρόλα αυτά μου αρέσει αυτή η αλλαγή και η δυνατότητα επιλογής. Το κόσμημα αποτελεί μοναδικό τρόπο έκφρασης τόσο της προσωπικότητας του καθενός όσο και της ψυχοσύνθεσής του. Για παράδειγμα εγώ επιλέγω να φοράω ένα διαφορετικό κολιέ κάθε μέρα, αντιθέτως όμως, φοράω το ίδιο ρολόι τα τελευταία 25 χρόνια. Κάτι δεν θα λέει και αυτό για εμένα;
Πόσο μου αρέσει όταν βλεπω κυρίες σε ένα γραφείο, πίσω από ένα γκισέ να φορούν ένα ωραίο κολιέ, ένα εντυπωσιακό ζευγάρι σκουλαρίκια.
Το κόσμημα δίνει το τελικό touch, τη τελευταία πινελιά, κάτι που μπορεί να συμπληρώσει, να ανεβάσει ή να θάψει μια εμφάνιση.
Πώς το εντάσσουμε όμως στη καθημερινότητά μας και στον επαγγελματικό μας κόσμο;
Θα μοιραστώ μαζί σας τη δική μου γνώμη και την άποψη των πελατισσών μου.Είναι αμέτρητες οι φορές που άκουσα “αυτό μπορώ να το φορέσω στο γραφείο” και η δήλωση αυτή τελειώνει εκεί (γιατί αν φοριέται στο γραφείο έχει την παγκόμια ελευθέρα). “Αυτό δε μπορώ να το φορέσω στο γραφείο” γιατί : είναι βαρύ, είναι χρωματιστό, είναι μεγάλο, είναι κραυγαλέο, είναι βραδυνό, το “βλέπω”, θα με πουν ψώνιο και η λίστα μεγαλώνει.
Οπότε από εμπειρία τα μεγάλα αλλά “ήσυχα” φοριούνται, σκουλαρίκια επίσης, ποιός μπορεί να πει όχι σε ένα ζευγάρι μαργαριταρένια σκουλαρίκια ή πέρλες που φωτίζουν το πρόσωπο και είναι old time classic. Τα βραχιόλια είναι πιο εύκολα, δεν έχουν την ίδια βαρύτητα με αυτά που φοράμε στο πρόσωπο και στο μπούστο γιατί το πρόσωπο είναι αυτό που κυρίως κοιτάμε όταν απευθυνόμαστε σε έναν άνθρωπο. Τα βραχιόλια μπορούν να φορεθούν πολλά μαζί ή ένα μεγάλο εντυπωσιακό , όπως και εύκολα κρύβονται μέσα σε ένα μανίκι στη περίπτωση που δε θέλετε να φαίνονται. Αποφύγετε αυτά που κάνουν θόρυβο, αυτόν τον γνωστό μεταλλικό θόρυβο που θα ενοχλήσει πρώτα τους τριγύρω σας και στο τέλος της ημέρας θα έχετε πονοκέφαλο χωρίς να γνωρίζετε την αιτία. Τα δαχτυλίδια είναι απλά οκ, δηλαδή το μάτι μου θα πέσει πάνω σε ένα ωραίο chevalier, έχοντας βέβαια ένα περιποιημένο νύχι, αλλιώς μη τα φορέσετε.
Τί συμβαίνει όμως στη περίπτωση της στολής;
Εκεί αλλάζουν όλα. Δύσκολα θα κάνεις statement με τη στολή και η αλήθεια είναι , ότι υπάρχει ακριβώς …για να μην κάνεις statement. Στη περίπτωση αυτή τα πραγματικά “ήσυχα” είναι η λύση. Λεπτές αλυσίδες που γυαλίζουν, παντατίφ με κορδονάκι, ένα ρολόι, βραχιόλια. Επίσης μπορείτε να βάλετε μία γυαλιστερή ή στολισμένη στέκα ή να πιάσετε τα μαλλιά σας σε ένα περιποιημένο κότσο και να ξεχωρίσετε με ένα ζευγάρι σκουλαρίκια σε ασήμι ή χρυσό σε λιτή γραμμή, ακόμη κι αν είναι μακρυά σε μήκος. Εσείς με τις στολές μπορείτε να ξεσαλώσετε στυλιστικά μετά τη δουλειά!
Το μόνο σίγουρο είναι ότι υπάρχουν κοσμήματα κατάλληλα για όλες τις επαγγελματικές δραστηριότητες, αρκεί να διαλέξετε αυτό που σας ταιριάζει και βγάζει τον καλύτερό σας εαυτό!
Το καλοκαίρι είναι η μεγαλύτερη περίοδος χαλάρωσης, ανεμελιάς, ηρεμίας, αλλαγής εικόνων, η περίοδος που γεμίζουν οι μπαταρίες για τον ερχομό του χειμώνα και την γνωστή καθημερινότητα και ρουτίνα που βιώνουμε όλοι μας!!!
Με την επιστροφή στην καθημερινότητα όλοι προσπαθούμε να βάλουμε στην άκρη τα ρούχα των διακοπών, φορεματακια, μαγιουδακια, πετσέτες κλπ και να βγάλουμε σε πρώτη γραμμή τα ρούχα της δουλειάς!
Εκεί λοιπόν καλό θα ήταν να κάνετε και ένα ξεκαθάρισμα αυτών που φοράτε και αυτών που δε θέλετε πια!Εγώ θα αναφερθώ μόνο στο κόσμημα, το καλό και το διαχρονικό κόσμημα κρατήστε το, καθαρίστε το και βάλτε το σε ένα μέρος σκιερό.
Τα statement κοσμήματα αυτά που κάνουν “μπαμ”, τα μεγάλα και εντυπωσιακά , δείτε ποια μπορούν να φορεθούν, ποια είναι λίγο passé, κάποια μπορεί να έχουν φθαρεί με το καιρό. Η ανανέωση πολλές φορές είναι απαραίτητη και το πέταμα λυτρωτικό!☺️ Όταν τα κρατάμε και λέμε” άστο, ίσως το φορέσω, θα το φτιάξω, θα δω τι θα το κάνω” καταλήγει απλά να πιάνει χώρο!
Ανανεώστε τη ντουλάπα σας και φροντίστε τα ωραία σας κολιέ να τα έχετε στις κρεμαστρες μαζί με τα ρούχα σας έτσι ώστε να μη τα ξεχνάτε. Τα κοσμήματα πάντα δίνουν έναν άλλο αέρα, εντυπωσιάζουν και συμπληρώνουν την εμφάνιση σας!!!
💖💖💖
Καλημέρα, 24 Ιουλίου σήμερα από “σα τη Χαλκιδική δεν έχει”!!!
Εδώ λοιπόν ξαπλωμένη στην ιδιαιτέρως άνετη ξαπλώστρα μου, με ένα αεράκι να ψιλοφυσάει…σκέφτομαι….
ποιά είναι τα κοσμήματα της παραλίας???και ιδιαίτερα αυτά που φοριούνται ή αυτά που μπορούν να φορεθούν στη θάλασσα χωρίς να δείχνουν μετά από λίγες μέρες σα το ναυάγιο της Ζακύνθου!!!
Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια ολόκληρη φιλοσοφία γύρω από το dress code της παραλίας με προσεγμένο από το φόρεμα, παρεό, μαγιό, τσάντα, αντιηλιακό, καπέλο, γυαλιά ηλίου, βεντάλια, κόσμημα, σαγιονάρα ως και τα scrunchies. Τίποτα δεν είναι πια “ότι βρήκα έβαλα”!!!
Στο κομμάτι όμως που ενδιαφέρει εμένα, το κόσμημα, τα ασημένια κοσμήματα είναι μια safe επιλογή, με κορδονάκι ή αλυσίδα, αυτά που κάνουν layering ώστε να μπορείτε άνετα να φορέσετε δύο ή τρία και …. δεν παθαίνουν τίποτα. Τα plexyglass είναι μια σίγουρη επιλογή όπως και τα ατσάλινα …ΔΕ ΠΑΘΑΙΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ.
Γενικά, προτιμήστε τα λεπτά κοσμήματα αυτά που δεν μπλέκονται στα μαγιό, στα φορεματάκια και κορδελάκια. Ένα λεπτό αλυσιδάκι anklet, σκουλαρίκια πάνω στο αυτί ή ένα μικρό κρικάκι με ένα ωραίο καλοκαιρινό στοιχείο ή μαργαριτάρι, οτιδήποτε δε θα μπλεχτεί στην άνεση και ηρεμία που ψάχνουμε όλοι σε μια παραλία!!!…ιδιαίτερα εσείς με τα μικρά παιδιά!!
Εφαρμόστε το effortless chic στη παραλία … και στη καθημερινότητά σας!!!
Καλές διακοπές με ασφάλεια και υγεία!!!!
Καλημέρα λοιπόν…κι από εδώ!!!
Είμαι η Χριστίνα και αυτό είναι, όπως το ονομάζω εγώ, ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή μου!!Χωρίς να πολυλογώ….θα είναι ένας τρόπος να αποτυπώνω τις σκέψεις μου και να θίγω μια πληθώρα θεμάτων!Το blog αποτελεί για μένα ένα τρόπο να “εισέρχεται” το κοινό μέσα στο μυαλό μου και να γνωρίσει τον τρόπο που προσεγγίζω, αντιλαμβάνομαι και αναλύω καταστάσεις και γεγονότα!!
Μιλώντας όμως για νέα κεφάλαια, θα ήθελα να αναφερθώ στο κόσμημα-ένα μεγάλο, όμορφο και πολύχρονο κεφάλαιο- το οποίο για μένα ξεκίνησε πριν 13 χρόνια. Το κόσμημα είναι τρόπος έκφρασης, καθώς και τρόπος να “συμπικνώνω” το χαρακτήρα και τα βιώματά μου σε χάντρες, υφάσματα, κλωστές, μέταλλα. Είναι κατι μαγικό, που προυποθέτει αστείρευτη δημιουργικότητα και φαντασία!
Στο blog λοιπόν θα μιλάμε για το κόσμημα, την επιρροή του στη ζωή μας και στη καθημερινότητα τόσο του ανθρώπου που το φοράει όσο και του καλλιτέχνη που το οραματίστηκε και έφτιαξε!
Καλή μου αρχή λοιπόν!!
Σας ευχαριστώ όλους για τη στήριξή σας!!!
